Το περιεχόμενο του Blog αποτελεί πνευματική μου ιδιοκτησία και απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή του χωρίς την άδειά μου και την αναφορά του ονόματός μου.
Αν δω τίποτα στο wattpad θα κινήσω νομικές διαδικασίες.

Παρασκευή, 2 Μαρτίου 2018

κεφάλαιο 57-άντε να τα βρουν κι αυτοί με το καλο


Κεφάλαιο 57

«Κίραν, τι κάνεις; Σταμάτα!» προσπάθησε να τον εμποδίσει αλλά εκείνος την είχε ήδη αρπάξει και την είχε σηκώσει στην αγκαλιά του. Την οδηγούσε με μεγάλες δρασκελιές στην κρεβατοκάμαρά της. Δε σκέφτηκε ούτε λεπτό να τη ρωτήσει φυσικά.
«Θα μιλήσουμε μετά» γρύλισε. Η Μπριάνα δεν ήταν σίγουρη ότι άκουσε καλά, αλλά είχε μεγαλύτερα προβλήματα να σκεφτεί.
«Η μητέρα σου…» ψέλλισε αλλά τη διέκοψε.
«Περίμενα να φύγει πριν ανέβω» της τράβηξε τη ζώνη και άνοιξε η ρόμπα της. Η Μπριάνα ενστικτωδώς σκεπάστηκε. Φορούσε μόνο τα εσώρουχά της από μέσα και ένιωσε ντροπή. Ο Κίραν την κοίταξε για λίγο και μετά της τράβηξε τα χέρια. Η Μπριάνα έκλεισε τα μάτια. Τη φίλησε απαλά στα χείλη.
«Τι κάνεις εδώ;» τον ρώτησε. Εκείνος τη χάιδευε απαλά στο λαιμό και στους ώμους τώρα.
«Θα μιλήσουμε μετά» επανέλαβε δυναμικά.
«Δεν μπορεί να περιμένεις να ενδώσω χωρίς καμία εξήγηση» άνοιξε τα μάτια της θορυβημένη από τη σιγουριά του. Εκείνος δεν κλονίστηκε από το ύφος της. Φαινόταν να ήρθε αποφασισμένος να την κάνει δική του. Όχι ότι ανήκε ποτέ πουθενά αλλού, αλλά δεν ήξερε αν έπρεπε να του δείξει.
«Δεν περιμένω τίποτα, απλά ελπίζω» χαμογέλασε σατανικά ενώ το χέρι του ταξίδευε ανάμεσα στα στήθη της. Έγειρε το κεφάλι πίσω και αναστέναξε. Η αίσθηση ήταν υπέροχη. Της είχε λείψει τόσο πολύ το άγγιγμά του. «Μου έλειψες» της είπε εκείνος, με την υπέροχη βραχνή φωνή του και ανατρίχιασε.
«Όλο αυτό είναι ένα μεγάλο λάθος που αύριο θα μετανιώσω» του είπε, παραδομένη στην αίσθηση των χεριών του που εξερευνούσαν το σώμα της, πιο θαρρετά πια.
«Θα φροντίσω να μη μετανιώσεις» της υποσχέθηκε και τη φίλησε ξανά. Αυτή τη φορά όχι πεταχτά. Ήταν ένα φιλί βαθύ, γεμάτο ερωτικές υποσχέσεις. Η Μπριάνα ανταποκρίθηκε. «Σε θέλω τόσο πολύ» της ψιθύρισε στο αυτί με μια απαλή κίνηση την έσπρωξε προς το κρεβάτι. «Είμαι τρελός για σένα» την έγδυσε τελείως και για λίγο χάιδεψε με το βλέμμα του τον γυμνό κορμί της. «Δε θα σε χορτάσω ποτέ».
«Πριν από μερικές ώρες…» προσπάθησε να φέρει αντίρρηση σε όσα της έλεγε αλλά με τον αντίχειρά του έτριψε απαλά τα χείλη της. Ήταν ταυτόχρονα ένα ερωτικό χάδι αλλά και μια υπενθύμιση ότι πρέπει να σταματήσει να μιλάει. Συμμορφώθηκε γρήγορα. Ο Κίραν εισχώρησε απαλά το δάχτυλό του στο στόμα της και εκείνη το έγλειψε.
«Αργότερα» χαμογέλασε εκείνος, όλο υπονοούμενο. «Τώρα βιάζομαι». Η Μπριάνα πάλι δεν έφερε αντίρρηση. Οι ιδέες του στο κρεβάτι γενικά την έβρισκαν σύμφωνη. Εκτός κρεβατιού ήταν τα προβλήματά τους. Προς το παρόν όμως απολάμβανε όσα τις έκανε και όσα σκόπευε να της κάνει.
«Είσαι έτοιμη» τη φίλησε απαλά. Δεν ήταν τόσο ερώτηση όσο διαπίστωση. Τα δάχτυλά του ήδη χάρασσαν επεκτατική πολιτική. Ακόμα και αν ήθελε να το κρύψει δεν μπορούσε. Το σώμα της πάντα τρελαινόταν όταν τον έβλεπε.
«Κι εσύ» τον χάιδεψε και μετά τον έγδυσε κι εκείνη. Ασφυκτιούσε μέσα στο παντελόνι του.
Γλίστρησε μέσα της τόσο γρήγορα και τόσο δυναμικά που και οι δύο βόγκηξαν ταυτόχρονα από το σοκ. Η Μπριάνα συνέχισε ουρλιάζει, το όνομά του κυρίως, κάθε φορά που εκείνος έσπρωχνε μέσα της. Η αποκορύφωση ήρθε όταν σήκωσε τα πόδια της. Η Μπριάνα ένιωσε να χάνεται, αλλά κρατήθηκε από τους ώμους του. Εκείνος συνέχισε τις αλλεπάλληλες κινήσεις, με αμείωτο πάθος και ρυθμό. Η Μπριάνα ήξερε ότι δε θα άντεχε πολύ. Ούτε κι εκείνος όμως.
«Θα υπάρξει και δεύτερος γύρος» τη προειδοποίησε, λίγο πριν καταρρεύσουν και οι δύο εξαντλημένοι μετά από μια κορύφωση που θύμιζε δίνη.
«Πρώτα συζήτηση» είπε εκείνη αυστηρά, αλλά ήδη ανυπομονούσε.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου